Gospodarkę łowiecką prowadzi się w oparciu o ustawę Prawo Łowieckie z 13 października 1995r. Naczelnym organem administracji w zakresie łowiectwa jest Minister Środowiska. Gospodarka łowiecka polega na racjonalnym korzystaniu i odtwarzaniu zasobów środowiska przyrodniczego oraz stwarzaniu optymalnych warunków dla rozwoju poszczególnych gatunków zwierząt, regulacji jej liczebności i utrzymaniu odpowiedniej 
zdrowotności. Gospodarka łowiecka obejmuje hodowlę, ochronę, dokarmianie oraz pozyskiwanie i użytkowanie zwierzyny.

Gospodarka łowiecka prowadzona jest na zasadach określonych w ustawie i w oparciu o roczne plany łowieckie ustalane przez dzierżawców obwodów łowieckich, opiniowane przez zarząd gminy i zatwierdzane przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, a w obwodach niewydzierżawionych ustalane przez zarządców tych obwodów i zatwierdzane przez dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
         "
Gospodarka łowiecka musi być integralną częścią gospodarki leśnej, a zwierzyna składową częścią ekosystemu leśnego. Zachowanie lasu i jego wielofunkcyjnego charakteru traktować należy jako priorytetowe zadanie hodowli lasu. Realizacja wielofunkcyjnego gospodarstwa leśnego, nie może być ograniczona wadliwą gospodarką łowiecką. Nadmiar szkód w uprawach, które ograniczają dostosowanie ich składu gatunkowego do potencjału siedliska oraz osiągnięcie właściwej jakości, musi być sygnałem do redukcji stanu pogłowia zwierzyny.

Działalność z zakresu gospodarki łowieckiej obejmuje następujące zagadnienia:

• utrzymywanie w wysokiej kulturze poletek łowieckich,
• wykorzystywanie możliwości do tworzenia poletek zgryzowych,
• dokarmianie zwierzyny w celu ochrony pól,
• zakładanie pasów zaporowych,
• ochronę ostoi zwierzyny, poprzez jej odpowiednie oznakowanie ii ograniczenie wstępu,
• planowy odstrzał zapewniający właściwą strukturę płci i wieku oraz kondycji poszczególnych gatunków,
• ochronę upraw i młodników poprzez grodzenie, zabezpieczanie mechaniczne i chemiczne celem minimalizacji szkód,

Systematyczne poprawianie warunków żerowych i osłonowych dla zwierzyny przez:

• wprowadzanie do drzewostanów gatunków drzew i krzewów takich jak: kasztanowiec, wierzby paszowe, dzikie drzewa owocowe
• wykładanie drzew do spałowania i planowanie trzebieży pod kątem zapewnienia jeleniowatym świeżej kory w okresie zimowym.

Prawo wykonywania polowania posiadają członkowie Polskiego Związku Łowieckiego. Obszar województwa podzielony jest na obwody łowieckie. Obwód łowiecki stanowią grunty o ciągłej powierzchni nie mniejszej niż 3000 ha. Wyróżnia się obwody pole i leśne. Leśny to obszar, na którym lasy i grunty leśne stanowią, co najmniej 40% jego ogólnej powierzchni. Obszar polny, w którym grunty leśne stanowią mniej niż 40%, ogólnej powierzchni jego obszaru. Obwody wydzierżawiane są Kołom Łowieckim, grupujących członków Polskiego Związku Łowieckiego. Obwody polne wydzierżawia starosta, zaś obwody leśne dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Nakłady poniesione na właściwą gospodarkę łowiecką zrekompensują się mniejszymi szkodami w drzewostanach oraz na polach uprawnych. Zgodnie z obowiązującym prawem, za szkody wyrządzone w uprawach przez zwierzynę łowną, odpowiedzialność ponoszą dzierżawcy obwodów łowieckich, czyli  koła łowieckie. Art. 46 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie (Dz.U. z 2002 r. Nr 42 póz. 372 z póz. zm.) stanowi, że dzierżawca lub zarząd­ca obwodu łowieckiego obowiązany jest do wynagrodzenia szkód wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych spowodo­wanych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Szkody spowodowane przez in­ne gatunki zwierząt nie są uznawane. Szkodę (którą zgłasza się w formie pi­semnej, w ciągu 7 dni od powstania) w świetle przepisów ocenia wyłącznie przedstawiciel zarządcy lub dzierżawcy obwodu łowieckiego z możliwością uczestnictwa przedstawiciela Izby Rolniczej.

Na terenie gminy Krzeszowice gospodarka łowiecka prowadzona jest przez sześć Kół Łowieckich.

Początki działalności Koła Łowieckiego „Jarząbek” w Krzeszowicach sięgają 12 listopada 1963r. kiedy to odbyło się pierwsze założycielskie spotkanie. Do założycieli koła należeli: Zbigniew Bazarnik, Jerzy Domagała, Jan Kowalik, Kazimierz Łagan, Stanisław Milewicz, Władysław Prochal, Włodzimierz Prusak, Franciszek Ropka, Stanisław Seweryn, i Tadeusz Welde. Początkowo Koło nosiło nazwę „Żubr” w Rudawie, a następnie przemianowane zostało na „Jarząbek” w Krzeszowicach. Działalność Koła od 1964 roku, prowadzono na części obwodu należącego uprzednio do K.Ł. „Siersza” przy Kopalni Węgla Kamiennego w Sierszy oraz części łowiska otrzymanego od K.Ł. „im. Św. Huberta” w rejonie Rudawy. Obecnie koło gospodaruje na jednym, polnym obwodzie łowieckim nr 73, o powierzchni użytkowej 3032ha, w tym pow. Leśnej 1222ha (Nadleśnictwo Krzeszowice). Poczynając od północnego wschodu granica biegnie szosą Nowa Góra – Krzeszowice na południowy wschód przez Miekinię do Krzeszowic obok stacji kolejowej, szosą na Chrosną przez Rzeczki do autostrady w miejscowości Kopce. Tu przechodzi na autostradę Kraków – Katowice i biegnie nią w kierunku zachodnim do wiaduktu z drogą Grojec – Rudno. Następnie skręca na tę drogę i w kierunku północno zachodnim i północnym prowadzi przez Rudno, Skałki, Borek, przecinając tor kolejowy Kraków – Katowice dochodzi do szosy Kraków – Trzebinia w Woli Filipowskiej. Tu przechodzi na drogę do Psar, którą przez Filipowice biegnie do drogi Psary – Nowa Góra i skręcając w nią na wschód dochodzi do punktu początkowego w Nowej Górze.  

Od założenia Koło prowadzi racjonalną gospodarkę łowiecką współpracując z leśnikami i władzami gminnymi, gospodarując zwierzyną drobną i grubą (bażant, zajac, kuropatwa, dzik i sarna). W sezonie 1995/1996 ponownie podjęto się introdukcji bażanta. W swojej historii Koło wychowało wielu młodych i etycznych myśliwych. Koło obchodziło kolejne jubileusze założenia, otrzymując odznaczenia i dyplomy nadane przez WRŁ. Koło liczy (w.g. danych za 2002r.) 23 członków macierzystych, w tym 10 z uprawnieniami selekcjonera zwierzyny płowej.

Koło Łowieckie „Hubertus” w Krakowie powstało w 1980 roku w wyniku podziału Koła Łowieckiego „im. Św. Huberta” w Krakowie. Do założycieli Koła i najbardziej zasłużonych dla jego działalności członków należeli: Józef Nęcek, Mieczysław Konik, Antoni Mroczka, Stanisław Mroczka, Józef Wójcik, i Witold Kielar. Od początku działalności Koło gospodaruje na terenie polnego obwodu nr 77, gdzie północna jego granica biegnie autostradą od wiaduktu autostrady na drodze Zalas – Krzeszowice w kierunku Krakowa do wsi Morawica. Na wiadukcie w Morawicy skręca na drogę na południowy zachód i przez Morawicę, osiedle Dziady, miejscowość Miników, osiedle Na Stawie biegnie do szosy Kraków – Brodła w Kaszowie. Szosą tą biegnie w kierunku zachodnim, przez Kaszów, południowy kraniec wsi  Czółówek  i Zagórze w kierunku miejscowości Murowana. Pomiędzy Zagórzem i Murowaną skręca na północ na drogę do Rybnej i drogą tą przez Rybną i Sankę prowadzi do Zalasu. Z Zalasu, w kierunku północno zachodnim, drogą w  stronę Krzeszowic zmierza do punktu początkowego na autostradzie.  Powierzchnia użytkowa obwodu 3329ha, w tym powierzchni leśnej 431ha (Nadleśnictwo Krzeszowice). W dziedzinie gospodarki łowieckiej Koło odznacza się prowadzeniem intensywnej gospodarki bażantem. Koło liczy 22 członków, w tym 1 macierzystego. Uprawnienia selekcjonerskie posiada 10 członków.

Numer obwodu 72 należy do Koła o nazwie „Św. Hubert”, którego granica biegnie potokiem Będkówka od mostku we wsi Łączki Kobylańskie do toru kolejowego Kraków – Katowice. Torem tym skręca na zachód do miejscowości Rudawa. Następnie na południe drogą Rudawa – Werbownia do Werbowni  - szosy Kraków – Katowice. Szosą tą skręca na zachód po około 600m na południe, na drogę, która przez Nielepice biegnie do Brzoskwini, skąd na zachód drogą lokalną w kierunku wsi Krzemionki. Drogą tą dochodzi do autostrady około 3,4 km na północny zachód od wsi Krzemionki, a następnie autostradą w kierunku zachodnim do szosy Chrosna – Tenczynek. Z autostrady przechodzi na tę szosę i szosą tą przez Tenczynek – Rzeczki, obok stacji kolejowej Krzeszowice do Krzeszowic rynku, przecinając szosę Katowice – Kraków. Tu skręca na północny wschód i prowadzi drogą lokalną przez Osiedle Nowy Świat, Omany, następnie Żbik, Siedlec do drogi Pisary – Dubie. Następnie skręca na północ i północny wschód prowadząc przez Dubie do południowego krańca wsi Szklary. Tu skręca na południowy wschód i północnym skrajem remizy a następnie drogą gruntową prowadzi do Lasu Kobylańskiego. Dalej skrajem tego lasu na południe i następnie na wschód, linią prostą przez las dochodzi do punktu początkowego na mostku w Łączkach Kobylańskich.

Początki działalności Koła związane są z istnieniem Towarzystwa Myśliwskiego im. Św. Huberta w Krakowie, które działało od 1920 roku. Jego założycielami byli: gen. Dyw. Józef Stiller, radca Marceli Kucharski, dr Adam Lardemer, prof. Eugeniusz Michałowski, art. malarz Jerzy Kossak i sędzia Kula.   

Koło Łowieckie „Leśnik” w Alwernii rozpoczęło swoją działalność w 1948 roku i zrzeszało leśników pracowników administracji leśnej Nadleśnictwa Alwernia. Założycielami Koła byli: Jan Spicera, Józef Karus, Zygmunt Siejka, Eugeniusz Rychlewski. Od założenia Koło prowadzi gospodarkę łowiecką na jednym obwodzie polnym, obecnie nr 78 o powierzchni użytkowej 4953ha, w tym 1293 pow. Leśnej (Nadleśnictwo Krzeszowice). Na terenie obwodu występują głównie sarny, bażanty, oraz dziki. Do największych problemów związanych z prowadzeniem gospodarki łowieckiej należy intensywna urbanizacja oraz skażenie środowiska wpływające na malejącą liczebność zwierzyny drobnej. Od 1993 roku, Koło prowadzi polowania dewizowe. W 1993 roku, na terenie obwodu koła dokonano introdukcji 7 sztuk bobrów. Corocznie Koło prowadzi akcję zalesiania, pomagając leśnikom przy odnowieniach lasu. Prowadzona gospodarka łowiecka przynosi pozytywne rezultaty, czego dowodem jest wzrastające pozyskanie zwierzyny, jak również występowanie jeleni oraz łosi. Dużą wagę członkowie koła przywiązują do kultury i tradycji łowieckich, która jest wśród członków utrwalona. Corocznie koło organizuje uroczyste polowania hubertowskie, wigilijne z opłatkiem, nowych kandydatów obowiązuje „ślubowanie” i „pasowanie myśliwego” Koło zrzesza 20 członków, w tym 12 selekcjonerów. Północną granicę obwodu stanowi autostrada Kraków – Krzeszowice od wiaduktu w Blaszkach do wiaduktu z drogą Krzeszowice – Zalas. Na wiadukcie granica skręca na południowy wschód i południe prowadząc drogami przez: Zalas, Sankę  i Rybną dochodząc do szosy Kraków – Oświęcim pomiędzy miejscowościami Zagórze i Murowana. Skręca na zachód i biegnie do miejscowości Brodła, gdzie skręca na południe przez miejscowości Mirów, Podłęże, a dalej drogą do przeprawy promowej na Wiśle. Następnie rzeką Wisłą prowadzi w górę jej  biegu do toru kolejowego  Spytkowice – Chrzanów -  Bolęcin i torami do przystanku PKP Alwernia – Spalona. Tu przechodzi przez drogę Alwernia Spalona – Regulice - Bolęcin i biegnie nią do punktu początkowego na wiadukcie z autostradą w miejscowości Oblaszki.

W 1959 roku zostało założone Koło Łowieckie „Sarna” w Czatkowicach pod nazwą K.Ł. „Wapiennik”. Koło to działało przy Kopalni Wapienia „Czatkowice” i w pierwszych latach działalności liczyło 12 członków, w większości pracowników kopalni. Do założycieli Koła należeli: Jozef Niewiadomski, Marian Romański, Rajmund Tobolewski, Janusz Płączyński, i Władysław Rudel. Uchwałą Walnego Zgromadzenia z dnia 26 kwietnia 1978 roku Koło zmieniło nazwę na K.Ł. „Sarna” w Czatkowicach. Od początku Koło gospodaruje na jednym obwodzie łowieckim w rejonie Czernej. Pierwsze polowanie Koło zorganizowało w Wigilię Świąt Bożego Narodzenia 24 grudnia 1960 roku. W 1985 roku Koło utraciło część łowiska na rzecz K.Ł. ”Hubert” w Krakowie ok. 550ha. Obecnie Koło dzierżawi obwód łowiecki nr. 57, o powierzchni użytkowej 4054ha, w tym 1336ha pow. leśnej (Nadleśnictwo Krzeszowice). Do głównych gatunków występujących na terenie obwodu należą sarna, bażant i zając. Dobre rezultaty osiągane są w gospodarowaniu sarną, której średni odstrzał w ostatnim dziesięcioleciu wynosił 26 sztuk w sezonie. Od 1965 roku Koło aktywnie prowadzi introdukcję bażanta, a od kilku sezonów udostępnia łowisko dla polowań dewizowych na rogacze. Koło liczy (w.g danych za 2001r.) 19 członków macierzystych, w tym 18 członków z uprawnieniami selekcjonera. Północna granica obwodu biegnie drogą lokalną poczynając od szosy Olkusz-Krzeszowice pomiędzy miejscowościami Ostrężnica, Lgota, przez Kąty do Gorenic. Na wschodnim krańcu wsi Gorenice dochodzi do granicy lasu. Dalej skręca na południe przez las w kierunku Czatkowic i pod Gorenicami skręca w drogę leśną na północny wschód do pól. Następnie drogą gruntową biegnącą obrzeżem lasu w kierunku południowo wschodnim prowadzi do ścieżki turystycznej w kierunku Groty Racławickiej. W Racławicach skręca na wschód i południowy wschód drogą prowadzącą do wsi Szklary. W Szklarach wzdłuż potoku szklarka biegnie do miejscowości Dubie, i przez Dubie prowadzi do lokalnej Radwanowie-Siedlec. Przez Siedlec, Żbik biegnie do Krzeszowic gdzie w rynku przechodzi na szosę w kierunku Olkusza. Szosą tą prowadzi przez Miękinię, Nową Górę, Ostrężnicę, do punktu początkowego czyli do drogi w kierunku Góry Sołtyka  i Gorenic.  

Koło Łowieckie „Słonka” w Trzebini dzierżawi obwód łowiecki nr. 58, nieprzerwanie od 6. kwietnia 1963r. Aktualnie do Koła należy 25 członków, w tym 20 członków macierzystych.

 Wszystkie obwody łowieckie są polno – leśne. Na terenie Puszczy Dulowskiej w lasach zarządzanych przez Nadleśnictwo Krzeszowice gospodarkę łowiecką prowadzi sąsiednie Nadleśnictwo Chrzanów w ramach Ośrodka Hodowli Zwierzyny. Działalność gospodarcza prowadzona jest na podstawie rocznych i wieloletnich łowieckich planów hodowlanych. Cechą obwodów łowieckich położonych na terenie Okręgu Krakowskiego jest przewaga terenów polnych (85%). Powierzchnia użytkowa tych obwodów jest zróżnicowana i wynosi od 2385ha do 9132ha. Średnia powierzchnia użytkowa obwodu wynosi 4,4 tys.ha. Łowiska wchodzące w skład Okręgu Krakowskiego charakteryzują się przewagą terenów o charakterze rolniczym. Obszary te odznaczają się stosunkowo niewielką przeciętną powierzchnią gospodarstw rolnych, przy jednoczesnej dużej różnorodności rodzajów upraw, do których należą głównie gatunki roślin użytkowych (tj. warzywa, zboża, okopowe, pastewne). Do korzystnych zjawisk z punktu widzenia gospodarki łowieckiej można zaliczyć występowanie nieużytków, łąk i pastwisk. Stosunkowo licznie występują śródpolne remizy oraz niewielkie kompleksy leśne (do ok. 300ha) stanowiące środowisko bytowania wielu gatunków zwierząt. Do największych kompleksów leśnych należą lasy myślenickie, Puszcza Niepołomicka, Puszcza Dulowska, Lasy zabierzowskie. Udział powierzchni leśnych wynosi ok. 17%. Różnorodność upraw rolnych oraz sprzyjający układ hydrologiczny (duża liczba rzek, cieków, stawów, oczek wodnych) w większości łowisk zaspokaja potrzeby siedliskowe i wpływa korzystnie na występowanie większości gatunków zwierzyny.

Do największych problemów dotyczących gospodarki łowieckiej, związanych z występowaniem zwierząt łownych należą:

• spadek liczebności podstawowych gatunków zwierzyny drobnej (zając, kuropatwa),
• sukcesywne kurczenie się powierzchni użytkowej obwodów, na skutek  zabudowy i urbanizacji terenów wiejskich i podmiejskich,
• kłusownictwo,
• zmiany w strukturze upraw rolnych,
• chemizacja i mechanizacja rolnictwa (niekontrolowane pod względem ilości i jakości stosowania środków chemicznych),
• zbyt mała powierzchnia remiz i zadrzewień śródpolnych na znacznej części obwodów łowieckich.

Na terenie Okręgu Krakowskiego występują następujące gatunki zwierząt łownych: łoś, jeleń, dzik, sarna, borsuk, lis, jenot, zając, szarak, kuna leśna, kuna domowa, tchórz zwyczajny, piżmak, bażant, kuropatwa, dzikie kaczki, gęsi, czapla siwa, grzywacz, jarząbek, słonka.

Ze zwierzyny grubej na terenie Okręgu najliczniejszym gatunkiem jest sarna. W jego północnej części występuje również jej ekotyp – sarna polna (najliczniej w powiatach: krakowskim i proszowickim). Dzik stanowi drugi pod względem liczebności gatunek zwierzyny grubej bytujący na terenie Okręgu. Występuje głównie w Puszczy Niepołomickiej, w lasach myślenickich i Puszczy Dulowskiej. W ostatnich latach jego liczebność wzrasta, zwłaszcza w lasach myślenickich. Ze zwierzyny drobnej bytującej na terenie Okręgu do najliczniejszych należą bażant i zając. Gatunki te występują głównie w północnej  i północno-wschodniej części Okręgu, a stosunkowo nielicznie również w łowiskach leśnych i rejonach górskich. Lis występuje powszechnie na terenach całego Okręgu. W ostatnich latach szeroko zakrojone szczepienia ochronne przeciw wściekliźnie spowodowały gwałtowny wzrost jego liczebności, co stanowi poważne zagrożenie dla populacji wielu gatunków zwierząt łownych. Z ptactwa wodno-błotnego najliczniejsze są dzikie kaczki ( kaczka krzyżówka, cyraneczka, główienka i czernica), łyska i czapla siwa. Gatunki te, jako lęgowe bytują głównie na terenie większych i mniejszych zbiorników wodnych. W związku z intensyfikacją gospodarki rybackiej na stawach rybnych liczebność ptactwa wodno-błotnego wyraźnie spada. Według prowadzonej ilościowej ewidencji zwierząt łownych od kilkudziesięciu lat stwierdza się zwiększenie liczebności jelenia europejskiego i sarny z grupy zwierzyny grubej oraz lisa i jenota w grupie zwierzyny drobnej. Obserwuje się również systematyczny spadek liczebności zająca i kuropatwy.

Do głównych czynników wpływających na ograniczenie liczebności zwierząt łownych w ostatnich latach należały: ciężkie zimy, intensywne opady, długotrwałe ochłodzenia w okresach rozrodu, kłusownictwo, bezpańskie lub wałęsające się psy i koty, nadmierna penetracja łowisk, zabudowa łowisk, stosowanie środków chemicznych w rolnictwie, intensyfikacja gospodarki rybackiej na stawach, postępująca rozbudowa aglomeracji miejskiej. 

Kontakty:

Koło Łowieckie „JARZĄBEK”
Gospodarz koła: Marian Kozioł, tel. 012/ 282-12-49

Koło Łowieckie „SARNA”
Łowczy: Jerzy Romański, tel. 012/ 282-34-39

Koło łowieckie „ŚW. HUBERT”
Łowczy: Łowczyński Mirosław, tel.012/ 282-08-45

Koło Łowieckie „HUBERTUS”
Łowczy: Kazimierz Porębski, tel. 012/ 284-23-27

Koło Łowieckie „SŁONKA”
Łowczy: Witold Warmusz,  tel. 0506100892                          

Koło Łowieckie „LEŚNIK”
Łowczy: Stanisław Baran,  tel.012/ 283-12-11